Not a member yet? Sign up for free and see Danneman's entire profile!
2582 Viewed
Er zijn zo van die dagen waarop je het zo druk hebt dat je spontaan zoekt naar andere dingen om je nog extra mee bezig te houden. Vandaag is zo’n dag. En wat kan je dan beter doen dan je profiel eens updaten. Ik bedenk me soms dat ik mezelf weer volledig aan het leren kennen ben, ik zeg vaak tegen mensen dat de oude Danny terugkomt, maar “de oude Danny”... Ik ken die bijna niet meer. En die zal ondertussen al zo geëvolueerd zijn. De oude Danny moet dateren van zo’n tweeënhalf jaar geleden, toen mijn lui leventje abrupt werd verstoord en ik plots in de volwassenheid werd gegooid.
Uiteindelijk zijn we nu tweeënhalf jaar verder, en een hele hoop emotionele bagage rijker.
Ik ben dus Danny:-) Homo voor de vrienden. Ik denk dat ik mezelf een gevoelige ziel mag noemen. Ik geniet weer van het leven, nu meer dan ooit! Ik droom van de wereld, en ik tracht zoveel mogelijk van mijn dromen te realiseren. Mijn levensvisie is volop aan het evolueren nog. Wat ik voel is dat ik de dingen positief bekijk. Als er iets fout gaat, dan nog zijn er positieve dingen van te leren of te onthouden. Voorbeeldje? Tijdje terug – regen – ikke alleen short en T-shirt – ikke genoten van zeiknat worden – mp3-speler aan en puur genieten... Zalig, toch? Een van mijn belangrijkste eigenschappen is dat ik een vechter ben, vrijwel nooit opgeef. Dat maakt me tegelijk heel erg zwak - of is het sterk?
Als er één ding is wat ik wil benadrukken dan is het dat vrienden enorm belangrijk zijn. Niet het aantal vrienden telt, wel de intensiteit. Wat ik de laatste tijd aan vriendschap, liefde en spontaniteit heb gevoeld.... dat heeft me diep geraakt. Ik had nooit durven vermoeden dat ik voor sommige mensen zoveel kon betekenen.
- De korte versie -
Ik ben Danny, 24 jaar oud, gevoelig, hart-op-de-tong, impulsief (en daardoor soms domme dingen doend) maar vooral een tetterkont first class. Ik ben bij nieuwe mensen nogal gesloten - onder invloed van drank (:-p), maar vooral dus bij vrienden kan ik wel de zot uithangen.
Ik ben een knuffelbeestje (I really need a hug), en heb veel liefde nodig:-) Ik weet van mezelf ook dat ik nogal veeleisend ben, en soms ook wel egoïstisch (al probeer ik daar aan te werken, met wisselend succes:-p).
- De lange versie -
Je leest momenteel het profiel van een lieve, eerlijke, rustige jongeman, niet de typische standaard-gay - stil onder vreemden, maar zot en alles behalve stil onder vrienden (en onder invloed van een beetje drank).
Ik hou van: Disney (wiiiiiiiiiii, wie neemt me mee, Celine Dion (gay voor iets he), reizen, hotels (vooral diegene met een hoop sterren, gevestigd in één of ander groot, enorm uitgestrekt landgoed met als hoofdgebouw een chique kasteel in 16de eeuwse stijl: mmmmmmmm), en af en toe een goed boek (wel af te raden tijdens examenreeksen - ik weet het hoor, waarom pas ik het dan ni toe?. Ik denk dat ik mezelf best wel een romantische ziel mag noemen (en da's nogal lichtjes uitgedrukt denk ik lol). Daarbij hoort: hete stomende badjes, massages geven, kaarslicht, samen dicht bij elkaar gezellig filmpje zien, in het midden van de nacht in 't stad wandelen en luidkeels zingen,...
Wat doe ik zoal in het leven?
- werken in de Colruyt (parttime (gelukkig))
- werken als vervangend maître d'hotel
- biologie studeren aan de UGent - herexamens derde bachelor, geslaagd op eerste master (vreemd, ja I know:-p)
- mijn conditie op peil houden met een wekelijks potje squash/tennis (dat was alleszins het plan lol)
- penningmeester spelen int GBK
- ik ben monitor bij BIZON
- DISNEY-UPDATE: van 17 tot 19 september ga ik met een stel GAYiD'ers (en een faghag) naar Disney!! Feesjeuh!
Een jeannet ben ik niet, allez buiten dan die ene keer dat ik "the-hand-thing" deed in Malta en toen mijn vriendinnen het lumineuze idee kregen om dat vast te leggen voor het nageslacht (you bitches), maar ik ben wel een gevoelig iemand. Stel dat ik vanavond voor de zevenhonderd tweeëndertigste keer naar Titanic kijk: je kan er van op aan dat ik tranen laat...
Ik ben dus een knuffelbeestje (I need a hug..), en een gevoelige jongen, een lachebek ook wel, een tetterkont! Ik ben ook enorm goed in late roepingen: mijn mama heeft zich ooit zorgen gemaakt omdat ik op een leeftijd dat andere kindjes al broebelden nog niets zei (de dokter zei "maak u geen zorgen, binnenkort wil je dat hij zwijgt", en zo is gebleken), ikzelf ben nu net maar anderhalf jaar euh.. hoe zeg je dat... 'voor de mannen'(), fietsen deed ik ook al niet te snel [weet iemand trouwens hoe je een fietsband oppompt??], zwemmen doe ik nog steeds ni, en aan studeren begon ik pas toen ik wist wat ik wilde worden (zo in het vijfde middelbaar ergens?).
Er is wel iets....: ik ben enorm onzeker over mijn uiterlijk. Mensen zeggen me soms dat ik er knap uitzie. Dan vraag ik me vooral af of ze al van PEARL hebben gehoord ("PEARL, PEARL, oeoeoeoe, je ziet veel beter wat je doet met een PEARL-bril op je snoet!"(of hoe schrijf je PEARL?).
I also love: wijn, Renault, Mini Cooper, spelletjes, citytrips (jhaaaaaaaaaaaaaa), Kate Winslet (zowat de enige vrouw die ik nog zie zitten... oooh Kate come to me:-D), Tommeke-Tommeke-Tommeke-wat-doe-je-nu-!-? (laat ik maar bij de mannen blijven hehe), cinema, en laten we een kat een kat noemen... op tijd en stond (en misschien nog net iets vaker) een stomende portie sex.... Oeoeoe, ik hou ook nog van een hele rits zangeressen (stel u voor dat ik die nog zou vergeten), ons Christina'ke bijvoorbeeld (Back To Basics ZALIG), of of of of Nelly'ken (Força, come on), Whitney (I Will Allways Love You, ik ook van u schat als ge tenminste godverdomme van die drugs afblijft), Britney (liefst een beetje normaal; zou ze in de leer zijn gegaan bij ons Whitney misschien, Kelly darling (zo enorm geweldig-breekbaar-gevoelig-zalig-het-hart-op-de-tong-sensueel-echt-gemeend de live versie van Beautiful Disaster) en..... TOP OF THE BILL (surprise surprise) When you call my name.... CELINE DION (I'm Alive, and kicking ook nog zeker... Nieuwe ster aan het sterrenfirmament; haar versie van "The First Time Ever I Saw Your Face" is zoveel mooier en echter als die van Celine Dion (wauw, ik ben het wel degelijk die dat zegt:-)), en dan heb ik het niet eens over "Bleeding Love", "Better In Time" of "Footprints In The Sand": Leonaaaaaaaaa Lewis!
Ik ben ook een beetje fan van Justine Henin: Ze heeft het allemaal. Ze heeft het gemaakt, met de wetenschap dat ze al zoveel verloren heeft, daarom is ze ook een groot voorbeeld voor mij... Jammer dat ze is gestopt, maar dat valt te respecteren. Uiteindelijk is ze als nummer 1 van de wereld gestopt!
Een mens met zelfkennis, dat ben ik ook nog: een beetje zelfkritiek op tijd en stond kan eens geen kwaad Ik heb één groot nadeel... Ik doe soms domme dingen, ik ben iemand die enorm hard zijn gevoel volgt en erbij vergeet na te denken. Voordeel is dat je bij mij altijd weet waaraan en waaraf, nadeel is dat ik dus in een impulsieve - volledig door het gevoel bepaalde - bui nogal wel eens dingen doe waarvan ik later spijt heb. Das iets wat er waarschijnlijk nooit zal uitgaan...
"And maybe this is going too fast
And maybe it's not meant to last
But what do you say to taking chances
What do you say to jumping off the edge
Never knowing if there's solid ground below
Or a hand to hold
Or hell to pay
What do you say"
Recent Photos
Latest Blog
- De Theorie -
Kannibalisme is het eten van individuen van dezelfde soort, bijvoorbeeld mensen die mensen eten, of honden die honden eten. Het is een wijdverspreid fenomeen. Onder de mensen is het een ritueel dat ik het verleden werd gepraktiseerd door verschillende stammen in het Amazonebekken, Afrika, Fiji en Nieuw-Guinea - met name in rituelen die verbonden zijn met het voeren van oorlog tussen de verscheidene stammen. De beschuldiging van kannibalisme is historisch gezien veel meer verspreid dan het verschijnsel zelf. gedurende de jaren van de Britse koloniale uitbreiding was slavernij verboden, tenzij het mensen betrof die zo bedorven waren dat ze beter af waren als slaaf dan als vrij man; kannibalisme werd aanzien als teken van verdorvenheid. Goed gedocumenteerd is het kannibalisme van overledenen van de Fore Stam in Nieuw-Guinea. Hierdoor kon kuru - een prionziekte - zich verspreiden. Doch sommigen zeggen dat het postuum in stukken verdelen van lichaam een algemeen gebruik was tijdens begrafenisrituelen en dat dit geen kannibalisme was. Ook Jack The Ripper, die in de 19de eeuw prostituees ombracht, heeft delen van zijn slachtoffers opgegeten.
Bij sommige diersoorten is kannibalisme een deel van de levenscyclus. Neem nu de zwarte weduwe (Latrodectus mactans). Deze spin is voornamelijk bekend omdat het vrouwtje ervan lelijk kan bijten. Vorral het (kleinere) mannetje is dikwijls het slachtoffer van zo'n gevaarlijke beet van het vrouwtje. Na het paren moet hij zich dan ook snel uit de voeten maken om te voorkomen dat zijn "partner" haar naam alle eer aandoet.
Bij gewervelden komt kannibalisme niet zo veel voor (behalve bij vissen), het kan zich wel uiten in extreme situaties zoals gevangenschap of voedselschaarste. In sommige gevallen eet of vernietigt de volwassene jongen waar hij niet aan is gerelateerd - een voorbeeld hiervan zijn de chimpansees die werden geobserveerd door Dr. Jane Goodall. Sommige van deze observaties worden in twijfel getrokken (door bijvoorbeeld Stephen Jay Gould - een van de godfathers van de Burgess Shale trouwens).
Eind 2002 kwam een vreemde zaak aan het licht in Kassel, Duitsland. Een man bood zich via internet letterlijk aan als slachtoffer. Een tweede man gaf hieraan gehoor, en voordat hij hem om het leven bracht hebben ze gezamenlijk eerst het slachtoffers' geslachtsdeel opgegeten en dit op video vastgelegd (Zaak Armin Meiwes). Persoonlijke noot: ik hou ook van geslachtsdelen - maarreuh, liever niet op een bord:-p
- De Praktijk -
Het was donker, het was koud, en de chauffage stond af:-) "Kannibalisme is een wijdverspreid fenomeen", stond er iets terug te lezen. Wel, let op nu!
Dus: Het was donker, het was koud, en de chauffage stond af. Ikke dus naar beneden om de verwarming op nachtregime te zetten. Terug boven gekomen bedacht ik me plots dat het al even geleden was dat ik mijn visjes nog eens had bewonderd. Ik ging me dan ook voor mijn aquarium zetten, vol bewondering voor mijn mooie goudvissen. Ik zag Vetje, nog lekker knabbelend aan iets wat ik niet direct kon definiëren. Ook Nemo zwom ergens rond - blij kijkend. Ik vond wel dat ze verdikt waren, maar meer verontrustend was dat ik Luc niet zag (originele naam trouwens, ik weet het lol). Ik vermoedde dat hij aan het rusten was in zijn bootje of onder de waterplant die het aquarium sinds kort siert. Doch na wat gepruts... geen Luc te vinden. De angst sloeg me om het hart: "WAAR is Luc?" Alarmfase zevenentachtig werd ingeschakeld. Toen, plotseling, vanuit het niets, kwam er "iets" naar beneden gewarreld. Ik vond het nogal lijken op de prop watten die ik als filter in het water had gestoken. Als pauze in mijn zoektocht naar onze Luc besloot ik om die "prop watten" uit het water te vissen. Dus ikke met mijn hand in het water, ik werd wel wat aangevallen door de andere visjes ("ach schatjes", dacht ik toen nog - TOEN zag ik dat nog aan als grote liefde) maar tot dan toe: geen paniek. Tot ik die zogenoemde prop watten aanraakte. Mijn - ook al zo fragiele - hart sloeg over toen het gewoon het restje Luc bleek te zijn: mijn andere visjes waren getransformeerd in bloeddorstige monsters en hadden Lucske ontdaan van zijn mooi, goudkleurig-met-zwarte-randjes velletje. Het enige wat overbleef was een beetje ruggengraat. En het was die moment dat ik pas de gewelddadige blik zag in de ogen van Vetje en Nemo. Op één of andere manier hadden zij de kans gezien zich te muteren in warmwaterige koudbloedige piranha-achtige monsters! Ik ben in elk geval blij dat ik mijn hand nog levend en wel uit het water terugkreeg.
Hamvraag van dit hele verhaal: visjes houden en dan maar voeden met stukken net geslachte koe, of vernietigen die handel?
- Het Afscheid -
In elk geval vraag ik één minuut stilte voor Luc. onze Luc was net een jaar oud, en zat vol levensvreugde. Ooit wilde hij de Atlantische Oceaan overzwemmen, zonder zwembandjes. Het was zijn grote droom. Rust zacht, lieve Lucske. In de naam van de Vader, de zoon, en de heilige Blub:-)
TheAge
30 Viewed
Recently talked to
Recent connections
Latest visitors