Misschien herken je dit wel: Verstijft als een dier op de weg, dat het loodzware gevaarte op zich ziet afstormen aan een veel te hoge snelheid wat het arme schepsel denkt niet meer veilig te kunnen ontwijken, staar je voor jezelf uit. Het onvermijdelijke moment komt eraan waarop je laatste poging tot ontsnappen nutteloos zal blijken. Dichter en dichter kruipt de koude kilte over je lichaam heen. Wat begon als lichte tintelingen onderaan je tenen, verorbert langzaam de rest van je lichaam tot je met je handen in het haar zit omringt in de koude gloed, de stille leegte, in het niets. Gehuld in zwart draag je de ruimte op je schouder terwijl je jezelf afvraagt of je nog leeft, want de verschroeiende pijn lijkt van alle richtingen te komen zodat het enige wat je nog voelt op verlamming lijkt.

Een kleine kruimel danst van je lichaam naar beneden, gevolgd door een grotere. Een haarfijne barst ontwikkelt zich onder je rood doorbloedde linker oog. Krakende geluiden weerkaatsen op de muren en weldra brokkelt je ziel af in ontelbare kleine stukjes die in een neerwaartse spiraal te pletter storten op de houten vloer. Hoewel alle lichaamsfuncties onafhankelijk van elkaar nog functioneren ben je dood, vermoord en levend begraven.

De enige persoon die door jouw barrière heen kon breken, het unieke individu dat samen met jou aan het bouwen was, die ogen die jouw ogen voor het eerst ontmoette ontelbare nachten geleden, de persoon aan wie je jouw tastbare berg moleculen hebt geschonken, waarvan je dacht dat die net dat ietsje meer was, het cirkeltje dat samen met het jouwe een vendiagram vormde heeft net de volgende standaard woorden, die onbestraft kunnen worden gebruikt maar wel tot een bepaalde leeftijdsgrens, zonder enige schroom of schaamte durven over zijn lippen laten rollen:

“Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij…Jij bent geweldig, meer dan geweldig zelfs. Ik denk gewoon dat wij in andere fases van ons leven zitten. Ik denk dat ik nog vrij wil zijn, ik voel me nog te jong om me te binden. Jouw volgende vriendje is echt een gelukzak, hij weet niet wat hij heeft. Ik weet niet wat ik heb, dat besef ik. Jij bent goud waard, ik heb goud in mijn handen maar ik lijk het niet vast te kunnen grijpen. Misschien wel ja, misschien wil ik het niet grijpen. Ik denk gewoon dat ik je niks te bieden heb op het moment. Jij verdient zoveel beter, zoveel meer dan mij. Iemand die jou ten volle kan appreciëren voor wie jij bent. Iemand die zich voor honderd procent kan geven aan jou en ook jou voor de volle honderd percent wilt. Ik kan dat niet op dit moment. Ik heb nog tijd nodig om aan mezelf te werken. Ik weet nog niet wie ik ben en waar ik naartoe wil in mijn leven. Er zijn nog zaken die ik moet oplossen, op mijn eentje. Ik moet eerst nog wat tijd voor mezelf maken en mezelf beter leren kennen. Eerst moet je jezelf graag zien voor je iemand anders graag kan zien toch?”

Let us all stand up and vomit!

Wordt vervolgd…