Na het lezen van deze blog zult u nooit meer met rode kaken staan kijken wanneer men naar uw ongezouten mening vraagt over deze tikkende tijdbom. Ik ga de uitdaging aan om u middels dit korte artikeltje een specialist ter zake te maken.

Laat het mij onmiddellijk erg duidelijk stellen. De splitsing van de kiesomschrijving Brussel / Halle - Vilvoorde gaat niet over de splitsing van België.

In 2002 heeft de regering-Verhofstadt de kiesomschrijvingen (kieskring is geen Nederlands) hervormd. In het nieuwe systeem vallen deze samen met de provincies. Dit is althans het geval voor alle Waalse provincies, en voor alle Vlaamse provincies behalve Vlaams-Brabant. Deze provincie is gesplitst in twee delen, Leuven en Halle-Vilvoorde. Leuven is een kiesomschrijving op zijn eigen en bij Halle-Vilvoorde wordt Brussel gevoegd. Zo ontstaan er twee kiesomschrijvingen: Brussel / Halle - Vilvoorde en Leuven. In 2003 heeft het Arbitragehof (thans het Grondwettelijk Hof) deze situatie ongrondwettelijk genoemd want discriminatoir (voor de die hards: in strijd met de artn. 10 en 11 van de Grondwet).

U vraagt zich - terecht - af wat daar het probleem mee is. Probleem is dat Vlaams-Brabant deel uitmaakt van het (eentalig Nederlandstalig) Vlaams gewest, en Brussel vormt het (tweetalig Nederlands/Frans) Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het spreekt voor zich dat de kieslijsten over een ganse kiesomschrijving dezelfde zijn. Gevolg: op de kieslijsten in Halle-Vilvoorde staan Franstalige partijen uit Brussel. Via deze lijsten kunnen de Waalse politici dus stemmen ronselen op Nederlandstalig gebied, tot bijna in Mechelen of Geraardsbergen.

Omgekeerd kan dit nooit. Vlaamse partijen die opkomen in B/H-V kunnen geen stemmen halen over de taalgrens, bvb. in Waals-Brabant.

De oplossing van dit probleem is de splitsing van de kiesomschrijving B/H-V. Halle-Vilvoorde wordt bij Leuven gevoegd en vormt zo de kiesomschrijving Vlaams-Brabant, en Brussel blijft als kiesomschrijving op zichzelf bestaan.

Het gevolg van de splitsing is dus de logica zelve: Nederlandstaligen halen hun stemmen in Nederlandstalig gebied en in Brussel; Franstaligen halen hun stemmen in Franstalig gebied en Brussel.

De splitsing van B/H-V is dus niets meer dan het wegwerken van een discriminatie en het naleven van de Grondwet, zoals die door het Arbitragehof is gelezen.